| تبليغات | X |
 اندیمشکیم همین
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
آرشیو موضوعی
جستجو
پیوندها
ستین عشق
غربت واژه جوانان اندیمشک تيامی ابراهیم خدایی مندیر بهارون تاریخ و ادبیات لرستان تونه مي نويسم آوای شاهپور مسعود بختیاری*بهمن علاءالدين* درمورد زندگی بختیاری آسمانی غرق ستاره پرنیان هفت رنگ ممسنی اصـــــالــت بـخـتـیــــاری پایگاه خبری لرنا زلال چشم-مهسا مسيح انديمشك :: قالب ساز :: آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
 |
خلق لر
تک و تنیا منمه چی دار پیری چش وره
خوری نئ جز ائ که دلنگرونم خدا دونه که تا کی زنه بمونم نه حالی سیم منه نه روزگاری چنو اُفتامه و غریوی و و زاری چنو دلتن که تش ها ده جونم که نتونم گری آروم بمونم چی بکم دی روزا دسم پتینه بی تو خنه ری لووم نمی نشینه خوری نی بجز ایکه یه لیوه هنی هم چش ورت ها میگریوه
|+| نوشته شده توسط کر لر در جمعه سوم اسفند 1386 ساعت 13:28
ضرب المثل
درسه گوشواره عزیزه اما گوش ده گوشوار عزیزتره
درست است گوشواره عزیزه ولی گوش از آن عزیزتره ار میحائی عزیز بائی یا بمیری یا دور بائی اگر میخواهی عزیز بشی یاباید بمیری یا دور بشی هر شووی یه صووی داره هر شبی یک صبحی دارد سواری خر مردم یه گره سوار شدن خر مردم یک لحظه است سنگ ده جا خوش وریسه سووک موئه سنگ که از جاش بلند شد سبک میشه
|+| نوشته شده توسط کر لر در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386 ساعت 21:41
وفای بعهد
چند خطی از شعر از مرحوم میرزا اسمعیل خان مفاخر ( کمالوند ) یکی از شعرای بزرگ لرستان
چو شد هلال ماه محرم در آسمان ظاهر گرفت روی زمین را غبار غم یکسر چه ماتمی است که هرگز نمیرود از یاد چه محنتی که شود تازه تر ز سال دگر چو خواست آنکه نماید وفا بعهد ازل بسوی کوفه ز یثرب ببست بار سفر نتاج شیر خدا عون و جعفر و عثمان علی اصغر و عباس و قاسم و اکبر ورود کرد چو آن شه بدشت کرببلا خطاب کرد به زینب ز راه مهر و وفا شهادت از من و عباس و قاسم و اکبر اسیری از تو و کلثوم و عابد مضطر طناب دور گردن و بازو نصیب خیل زنان جدا دو دست ز عباس کان فضل و هنر ز تو خرابه بی سقف و طفل یتیم سر من و سر نی یا تنور خاکستر طلب کنند هنوز از در حضور یزید مرا بچوب جفا میزنند بر لب و سر
|+| نوشته شده توسط کر لر در پنجشنبه بیستم دی 1386 ساعت 22:15
شو قهار
در شب اول قهار (شب یلدا) رسم بوده که جوانها بر سر پشت بام همسایه ها می رفتند و دستمال بلندی مثل گلونی را از لب پشت بام آویزان میکردند شروع می کردن به خواندن این اشعار و صاحب آن خانه مقداری از تنقلات شب یلدا را سر دستمال آنها گره میزد و آنها دستمال را بالا میکشیدند
چله بوئیت و بچو وا یک رویم لُوِِِِ بون دُر بکیم گلونیمو کشمش بونن دِ سیمو امشو اول قهاره خیر دِ حونت بواره نون و پنیر و شیره کیخواه حونه نمیره امشو اول قهاره کت و گلونی و هاره نم نم بارو میواره صحاو حونه بیاره امشو اول قهاره بعد زمسو بهاره چی به کوچکه بیاره کرمت بیشماره
چله بوئیت و بچو وا یک رویم لُوِ بون = بچه ها ترانه شب چله را بخوانید و با هم برویم به لب پشت بام دُر = آویزان و هاره = پائین است چی به کوچکه = چیزی بده به بچه کوچیکه |+| نوشته شده توسط کر لر در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 ساعت 23:31
تفنگ
طبق گفته بزرگان در زمان قدیم که خان و خان بازی بوده رسم بوده که در عروسیها خانها شرکت داشته باشند و اولین هدیه (ری گشون) را به عروسها بدهند
در یکی از همین عروسیها موقع دادن هدیه خان از عروس خوشش میاد و دستور میده عروس را بدزدند بعد از دزدیدن عروس داماد بیچاره تفنگ را برمیدارد و میرود که عروس را پس بگیرد و شروع میکند درد دل با تفنگش که این اثر همان در د دل آن جوان است که بعدها بصورت ترانه درآمد و با صدای دلنشین سلطان صدای لرستان رضا سقایی به اجرا درآمد تفنگ حیفه که آهو بکشی آهو قشنگه تفنگ حیفه بکشی کوک کوهی رنگارنگه تفنگ بزه وه او دزد فراری تفنگ جا گله کت سینه پلنگه تفنگ دردت وه جونم تفنگ بی تو نمونم تفنگ تا تونه دارم غمی نارم یه برارم تونی یارم رفیق روز روشه شو تارم تفنگ بردنه یارم کس و کارم بکو حلالم تفنگ دشمه میخنه سل بکو ده جو بیزارم تفنگ دردت وه جونم تفنگ بی تو نمونم تفنگ دشمه ده شو ده چیته جا برده قرارم تفنگ بشی ده سینه دشمنم دزیه یارم تفنگ ده وقت شو دشمنونم بین دچارم تفنگ کاری بزه وِ او دشمنم بوسیه یارم تفنگ دردت وه جونم تفنگ بی تو نمونم |+| نوشته شده توسط کر لر در جمعه شانزدهم آذر 1386 ساعت 11:45
تک بیتی های میر نوروز
تف ده ری عهد و وفا که زنو دارن تا سرت واشو دیاره دوست دارن تف به روی عهدو وفایی که زنها دارند تا کنارشون هستی دوستت دارن
ا دله ار عاشقی وارس وه دردم کل عالم تش گرت دو آه سردم ایدل اگر عاشقی برس به دردم که از آه سردم تمام عالم آتش گرفت
جهالو عاشقی که هه چنینه نشونه عاشقی چش پر ده خینه جوانان عاشقی چنین نیست،نشانه عاشقی چشمهای پر از خونه
چی کموتر نشسم دو گل پرچی بالامه قوش گرت هارم تفنگ چی مثل کبوتر نشستم روی پرچین که بالای سرم شاهین و پائین پام شکارچی قرار گرفت
پیری وه دس پتی درد کمی نی ار وه دولت برسی پیری غمی نی پیری با دست خالی درد کمی نیست ولی اگر تامین باشی پیری غمی نیست
|+| نوشته شده توسط کر لر در جمعه بیست و پنجم آبان 1386 ساعت 15:3
کی ته میای
عهدکم پیمونکم سرکم سامونکم درده بی درمونکم ای امید جونکم کی ته میای وه خاؤم رازکم همرازکم بالکه پروازکم نازنینه نازکم نازکم هی نازکم کی ته میای وه خاؤم کم هراسونم بکه زار و حیرونم بکه درده دؤرونم نکه غصه وه جونم نکه چشیاکم چشکم سؤزه اسپی مسکم میوه که نارسکم کی میای وه دسکم زارکم نازارکم هم گلم هم خارکم ساله نؤ امسالکم پارکم پیرارکم غنچه نشگفته دلم باغه پژمرده دلم جومه غم دوخته دلم بی ته هی سوخته دلم کی ته میای وه خاؤم
با عرض معذرت از تمامی دوستان گرامی چون این روزها اصلا وقت آمدن به نت را ندارم
|+| نوشته شده توسط کر لر در شنبه پنجم آبان 1386 ساعت 16:21
ضرب المثل لری
ضرب المثل لری ترجمه فارسی
|+| نوشته شده توسط کر لر در جمعه ششم مهر 1386 ساعت 13:31
دار مراد
یه شویی ده خوؤ دیِِِم بیمه وه دار پیری
ریشه زَمی ده خاک یه ولات دیری
دورُ وَرم تجیر کردی یه قورسونی
همنشین تیله ره پر خطر خارسونی
ریشه کم ده خاک غم شاخ و برگم اسیرغم
ده دلم زخم کاری نشسی وا تیر غم
کوچ بار قافله صدای زنجیرش میوما
گیژباد پاییزی ناله ی دلگیرش میوما
یه گلی نازک دلی دل اشکسه سر مزاری
دَس و زونی نشسی ده ماتم تنیا براری
چشیاکه پُرغمش تش بی و تش ون ده کلم
ریشمه ده جاکن و سوخت جگرم سوخت جگرم
پَر جومشه بُریو زَه ولک حُشکم گره
نذر و نیازش گت و رت و خوشه زه وه قافله
دار : درخت تجیر : محاصره تیله ره : راه باریک گیژ باد : گرد باد زونی : زانو پر جومشه : گوشه پیرهن ولک : به شاخه گت و رت : گفت و رفت
|+| نوشته شده توسط کر لر در جمعه سی ام شهریور 1386 ساعت 11:59
هیوله
چند شب پیش در یک مجلس عروسی دعوت بودم که عروس و داماد هر دو لر بودن ولی هیچ نشانه ای از لر بودنشان در عروسی دیده نمیشد یعنی هیچ یک از رسم و رسومات عروسی لری
در میان زنان بجای هیوله ترانه خوشکلها باید برقصند به گوش میخورد حتی در میان مردان هم در موقع رقصیدن لری البته با ارگ نه با ساز و دهل هیچ نشانه ای از اون غرور و متانتی که در میان مردمان قدیم در هنگام رقصیدن بود پیدا نمیشد فقط از روی دستمالها می شد فهمید که این رقص لری است نه بندری البته تقصیر از خود ماست چون با بچه ها از بدو تولد بجای زبان مادری فارسی صحبت می کنیم و خود به خود بچه از اصالتش دور می شود و فکر می کنم در آینده ای نه چندان دور رسم و رسومات لری که هیچ حتی زبان لری هم از یاد برود
این هم برای کسانی که هیوله را از یاد برده اند
سیت بیارم ،سیت بیارم ،چارکی ده گوشت بره بونیتو و شونه دوما تفنگ پس نقره سیت بیارم سیت بیارم،باری گل باری حنا حنایا سی دس و پاته ، گلیا سی سر جات ژیره کوفتم ، ژیره بختم ، گرت ژیره وم نشس شادوما د در دراوما ، سر تا پا گل وم نشس ای انارون نشگنی تو ، مر ایما انار حریم سوزکیونه زین کنیتو، ایما نیش عروس بریم ای برارو ، ای خوورو، سر من قربونه تون ای قدر خدا نکوشم ، سی حنا ونونه تون پیلی بستم پیلی بستم چو چنار و شلتی انار شادوما زیه و سرش سرکرده سیصد سوار چی کنیم؟ چی نکنیمو؟ دس خوورمون ها برن دور خیمه ش گل بکاریم جای دیری نبرن عروس نگریو ایچه ده اوچه بیتره ای هوسیره که تو داری، د شکر شیرین تره
|+| نوشته شده توسط کر لر در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 ساعت 16:2
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
