تک و تنیا منمه چی دار پیری

شو قهار

در شب اول قهار (شب یلدا) رسم بوده که جوانها بر سر پشت بام همسایه ها می رفتند و دستمال بلندی مثل گلونی را از لب پشت بام آویزان میکردند شروع می کردن به خواندن این اشعار و صاحب آن خانه مقداری از تنقلات شب یلدا را سر دستمال آنها گره میزد و آنها دستمال را بالا میکشیدند

 

چله بوئیت و بچو وا یک رویم لُوِِِِ بون

دُر بکیم گلونیمو کشمش بونن دِ سیمو

امشو اول قهاره خیر دِ حونت بواره

نون و پنیر و شیره کیخواه حونه نمیره

امشو اول قهاره کت و گلونی و هاره

نم نم بارو میواره صحاو حونه بیاره

امشو اول قهاره بعد زمسو بهاره

چی به کوچکه بیاره کرمت بیشماره

 

چله بوئیت و بچو وا یک رویم لُوِ بون = بچه ها ترانه شب چله را بخوانید و با هم برویم به لب پشت بام

دُر = آویزان                                  و هاره = پائین است

چی به کوچکه = چیزی بده به بچه کوچیکه

|+| نوشته شده توسط کر لر در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 ساعت 23:31 |