خلق لر

چش وره

khalghelor — Fri, 22 Feb 2008 09:57:18 GMT

خوری نئ جز ائ که دلنگرونم

خدا دونه که تا کی زنه بمونم

نه حالی سیم منه نه روزگاری

چنو اُفتامه و غریوی و و زاری

چنو دلتن که تش ها ده جونم

که نتونم گری آروم بمونم

چی بکم دی روزا دسم پتینه

بی تو خنه ری لووم نمی نشینه

خوری نی بجز ایکه یه لیوه

هنی هم چش ورت ها میگریوه

	سه شنبه 14 اسفند1386 ساعت: 1:49	توسط:رضا
این شعر از استاد شعر لری حشمت اله شفیعیان است.
وب سایت پست الکترونیک
کر لر:با تشکر از این دوست گرامی

ضرب المثل

khalghelor — Tue, 15 Jan 2008 18:11:05 GMT

درسه گوشواره عزیزه اما گوش ده گوشوار عزیزتره

درست است گوشواره عزیزه ولی گوش از آن عزیزتره

ار میحائی عزیز بائی یا بمیری یا دور بائی

اگر میخواهی عزیز بشی یاباید بمیری یا دور بشی

هر شووی یه صووی داره

هر شبی یک صبحی دارد

سواری خر مردم یه گره

سوار شدن خر مردم یک لحظه است

سنگ ده جا خوش وریسه سووک موئه

سنگ که از جاش بلند شد سبک میشه

وفای بعهد

khalghelor — Thu, 10 Jan 2008 18:44:18 GMT

چند خطی از شعر از مرحوم میرزا اسمعیل خان مفاخر ( کمالوند ) یکی از شعرای بزرگ لرستان

چو شد هلال ماه محرم در آسمان ظاهر گرفت روی زمین را غبار غم یکسر

چه ماتمی است که هرگز نمیرود از یاد چه محنتی که شود تازه تر ز سال دگر

چو خواست آنکه نماید وفا بعهد ازل بسوی کوفه ز یثرب ببست بار سفر

نتاج شیر خدا عون و جعفر و عثمان علی اصغر و عباس و قاسم و اکبر

ورود کرد چو آن شه بدشت کرببلا خطاب کرد به زینب ز راه مهر و وفا

شهادت از من و عباس و قاسم و اکبر اسیری از تو و کلثوم و عابد مضطر

طناب دور گردن و بازو نصیب خیل زنان جدا دو دست ز عباس کان فضل و هنر

ز تو خرابه بی سقف و طفل یتیم سر من و سر نی یا تنور خاکستر

طلب کنند هنوز از در حضور یزید مرا بچوب جفا میزنند بر لب و سر

شو قهار

khalghelor — Thu, 20 Dec 2007 20:00:18 GMT

در شب اول قهار (شب یلدا) رسم بوده که جوانها بر سر پشت بام همسایه ها می رفتند و دستمال بلندی مثل گلونی را از لب پشت بام آویزان میکردند شروع می کردن به خواندن این اشعار و صاحب آن خانه مقداری از تنقلات شب یلدا را سر دستمال آنها گره میزد و آنها دستمال را بالا میکشیدند

چله بوئیت و بچو وا یک رویم لُوِِِِ بون

دُر بکیم گلونیمو کشمش بونن دِ سیمو

امشو اول قهاره خیر دِ حونت بواره

نون و پنیر و شیره کیخواه حونه نمیره

امشو اول قهاره کت و گلونی و هاره

نم نم بارو میواره صحاو حونه بیاره

امشو اول قهاره بعد زمسو بهاره

چی به کوچکه بیاره کرمت بیشماره

چله بوئیت و بچو وا یک رویم لُوِ بون = بچه ها ترانه شب چله را بخوانید و با هم برویم به لب پشت بام

دُر = آویزان و هاره = پائین است

چی به کوچکه = چیزی بده به بچه کوچیکه

تفنگ

khalghelor — Fri, 07 Dec 2007 08:14:18 GMT

طبق گفته بزرگان در زمان قدیم که خان و خان بازی بوده رسم بوده که در عروسیها خانها شرکت داشته باشند و اولین هدیه (ری گشون) را به عروسها بدهند

در یکی از همین عروسیها موقع دادن هدیه خان از عروس خوشش میاد و دستور میده عروس را بدزدند بعد از دزدیدن عروس داماد بیچاره تفنگ را برمیدارد و میرود که عروس را پس بگیرد و شروع میکند درد دل با تفنگش که این اثر همان در د دل آن جوان است که بعدها بصورت ترانه درآمد و با صدای دلنشین سلطان صدای لرستان رضا سقایی به اجرا درآمد

تفنگ حیفه که آهو بکشی آهو قشنگه

تفنگ حیفه بکشی کوک کوهی رنگارنگه

تفنگ بزه وه او دزد فراری

تفنگ جا گله کت سینه پلنگه

تفنگ دردت وه جونم تفنگ بی تو نمونم

تفنگ تا تونه دارم غمی نارم یه برارم

تونی یارم رفیق روز روشه شو تارم

تفنگ بردنه یارم کس و کارم بکو حلالم

تفنگ دشمه میخنه سل بکو ده جو بیزارم

تفنگ دردت وه جونم تفنگ بی تو نمونم

تفنگ دشمه ده شو ده چیته جا برده قرارم

تفنگ بشی ده سینه دشمنم دزیه یارم

تفنگ ده وقت شو دشمنونم بین دچارم

تفنگ کاری بزه وِ او دشمنم بوسیه یارم

تفنگ دردت وه جونم تفنگ بی تو نمونم

khalghelor — Fri, 16 Nov 2007 11:33:16 GMT

تک بیتی های میر نوروز

تف ده ری عهد و وفا که زنو دارن تا سرت واشو دیاره دوست دارن

تف به روی عهدو وفایی که زنها دارند تا کنارشون هستی دوستت دارن

ا دله ار عاشقی وارس وه دردم کل عالم تش گرت دو آه سردم

ایدل اگر عاشقی برس به دردم که از آه سردم تمام عالم آتش گرفت

جهالو عاشقی که هه چنینه نشونه عاشقی چش پر ده خینه

جوانان عاشقی چنین نیست،نشانه عاشقی چشمهای پر از خونه

چی کموتر نشسم دو گل پرچی بالامه قوش گرت هارم تفنگ چی

مثل کبوتر نشستم روی پرچین که بالای سرم شاهین و پائین پام شکارچی قرار گرفت

پیری وه دس پتی درد کمی نی ار وه دولت برسی پیری غمی نی

پیری با دست خالی درد کمی نیست ولی اگر تامین باشی پیری غمی نیست

کی ته میای

khalghelor — Sat, 27 Oct 2007 12:50:18 GMT

عهدکم پیمونکم

سرکم سامونکم

درده بی درمونکم

ای امید جونکم

کی ته میای وه خاؤم

رازکم همرازکم

بالکه پروازکم

نازنینه نازکم

نازکم هی نازکم

کی ته میای وه خاؤم

کم هراسونم بکه

زار و حیرونم بکه

درده دؤرونم نکه

غصه وه جونم نکه

چشیاکم چشکم

سؤزه اسپی مسکم

میوه که نارسکم

کی میای وه دسکم

زارکم نازارکم

هم گلم هم خارکم

ساله نؤ امسالکم

پارکم پیرارکم

غنچه نشگفته دلم

باغه پژمرده دلم

جومه غم دوخته دلم

بی ته هی سوخته دلم

کی ته میای وه خاؤم

با عرض معذرت از تمامی دوستان گرامی چون این روزها اصلا وقت آمدن به نت را ندارم

ضرب المثل لری

khalghelor — Fri, 28 Sep 2007 10:00:18 GMT

ضرب المثل لری ترجمه فارسی

برد ده جا خوش سنگینه	سنگ در جای خودش سنگینه
شیر وه دس گُروه مِئی	شیر را به دست گربه میسپاری
سی رتن ره دیر باید پا بونی ده ره	برای رفتن راه دور باید وارد راه بشی
مار تا پا وه دمش ننی نمی زند	تا پا روی دم مار نگذاری نیشت نمی زند
مالت وه مالم داره،جونت که وه جونم ناره	پولت از من بیشتره ولی جونت که از جونم عزیزتر نیست
قوم گوشت قومه بحوره سخون قومه نمیشکنه	اگر فامیل گوشت فامیل را بخورد ولی استخوانش را نمیشکند

دار مراد

khalghelor — Fri, 21 Sep 2007 08:28:18 GMT

یه شویی ده خوؤ دیِِِم بیمه وه دار پیری

ریشه زَمی ده خاک یه ولات دیری

دورُ وَرم تجیر کردی یه قورسونی

همنشین تیله ره پر خطر خارسونی

ریشه کم ده خاک غم شاخ و برگم اسیرغم

ده دلم زخم کاری نشسی وا تیر غم

کوچ بار قافله صدای زنجیرش میوما

گیژباد پاییزی ناله ی دلگیرش میوما

یه گلی نازک دلی دل اشکسه سر مزاری

دَس و زونی نشسی ده ماتم تنیا براری

چشیاکه پُرغمش تش بی و تش ون ده کلم

ریشمه ده جاکن و سوخت جگرم سوخت جگرم

پَر جومشه بُریو زَه ولک حُشکم گره

نذر و نیازش گت و رت و خوشه زه وه قافله

دار : درخت تجیر : محاصره

تیله ره : راه باریک گیژ باد : گرد باد

زونی : زانو پر جومشه : گوشه پیرهن

ولک : به شاخه گت و رت : گفت و رفت

هیوله

khalghelor — Thu, 13 Sep 2007 12:31:18 GMT

چند شب پیش در یک مجلس عروسی دعوت بودم که عروس و داماد هر دو لر بودن ولی هیچ نشانه ای از لر بودنشان در عروسی دیده نمیشد یعنی هیچ یک از رسم و رسومات عروسی لری

در میان زنان بجای هیوله ترانه خوشکلها باید برقصند به گوش میخورد

حتی در میان مردان هم در موقع رقصیدن لری البته با ارگ نه با ساز و دهل هیچ نشانه ای از اون غرور و متانتی که در میان مردمان قدیم در هنگام رقصیدن بود پیدا نمیشد فقط از روی دستمالها می شد فهمید که این رقص لری است نه بندری

البته تقصیر از خود ماست چون با بچه ها از بدو تولد بجای زبان مادری فارسی صحبت می کنیم و خود به خود بچه از اصالتش دور می شود و فکر می کنم در آینده ای نه چندان دور رسم و رسومات لری که هیچ حتی زبان لری هم از یاد برود

این هم برای کسانی که هیوله را از یاد برده اند

سیت بیارم ،سیت بیارم ،چارکی ده گوشت بره

بونیتو و شونه دوما تفنگ پس نقره

سیت بیارم سیت بیارم،باری گل باری حنا

حنایا سی دس و پاته ، گلیا سی سر جات

ژیره کوفتم ، ژیره بختم ، گرت ژیره وم نشس

شادوما د در دراوما ، سر تا پا گل وم نشس

ای انارون نشگنی تو ، مر ایما انار حریم

سوزکیونه زین کنیتو، ایما نیش عروس بریم

ای برارو ، ای خوورو، سر من قربونه تون

ای قدر خدا نکوشم ، سی حنا ونونه تون

پیلی بستم پیلی بستم چو چنار و شلتی انار

شادوما زیه و سرش سرکرده سیصد سوار

چی کنیم؟ چی نکنیمو؟ دس خوورمون ها برن

دور خیمه ش گل بکاریم جای دیری نبرن

عروس نگریو ایچه ده اوچه بیتره

ای هوسیره که تو داری، د شکر شیرین تره